عاقبت با یک غزل، او را هوایی میکنم

عاقبت با یک غزل، او را هوایی میکنم
بعدِ عاشق کردنش، خود را فدایی میکنم
گفته اند او عاشقِ شعر است و شاعر پیشگی
با همین ترفند، از او دلربایی میکنم
من که "شاعر" نیستم، اما به عشقِ او چنین
در میانِ دوستان، "شاعر نمایی" میکنم !!
قلب او سنگیست، من میکوبمش با شعــر ناب
کعبه ای می سازم از آن و خدایی میکنم
او طلسمم کرده با آن چشم های آبی اش
شعر میخوانم، نگاهش را گدایی میکنم
من به اعجاز "غزل" بر قلب انسان واقفم
آخرش هم با "غزل" او را هوایی میکنم
سید امیر جان دل
/ 0 نظر / 91 بازدید