کم به دست آوردم ت، افزون ولی انگاشتم

کم به دست آوردم ت، افزون ولی انگاشتم 
بیش از این ها از دعای خود توقع داشتم
بید مجنون کاشتم ، فکر تو بودم ، خشک شد 
زرد می شد مطمئنا کاج اگر می کاشتم 
آن که زد تیغ مکرش گردنم را ، خود شمرد 
چندگامی سوی تو بی سر قدم برداشتم
ای شکاف ِ سقف ِ بر روی سرم ویران شده !
کاش از آن اول تو را کوچک نمی پنداشتم
 آه ِ من دیشب به تنگ آمد ، دوید از سینه ام
داشت می آمد بسوزاند تو را ، نگذاشتم !

 

 

/ 0 نظر / 120 بازدید