به تو وابسته ام ، مانند سربازی به سربندش

به تو وابسته ام ، مانند سربازی به سربندش
تو معروفی به دل بردن ، مونالیزا به لبخندش
.
به تو تقدیم کردم از همان اول ، دلت را زد
بهای شعرهایم را بپرس از آرزومندش !
.
تو تا وقتی مرا سربار می بینی ، نمی بینی
درخت میوه را سرشار خواهد کرد پیوندش !
.
هنر ، راه آمدن با مردمان دست و پا گیر است
همیشه کفش تقدیرش گره خوردست با بندش
.
چه حالی داشتم با رفتنت ؟ سر بسته می گویم
شبیه حال مردی لحظه ی اعدام فرزندش ...
.
حسین زحمتکش
/ 1 نظر / 57 بازدید