خــدا تو را به گمـــانم خــــدای آتـش ساخت

و بعد ... ارتش عشقت به ملک جانم تاخت !

 

من از نگـــاه تو تنهـــا همیـن به یادم هست :

که آتشــی ز محبت به جـــــان مـن انـداخت

 

دلـــم حـــریف ضعیفــی بــرای عشــقت بود

و روز اول بــــازی تمـــــام خـــود را باخـــــت

 

چنـــان شـــدید دلـــم را تو مـنهـــدم کــردی

که مثل من به گمانم کسی تو را نشناخت

 

نگــاه مـــال تـــو بــود و ... تمـــام تــــاوان را

چقــدر یکطــرفه چشم های من پرداخت ...

 

جواد مـزنـگــی